Aynı Ülkenin İçinde Başka Bir Ülke
Eski başkentten ne beklemeli — ve onu doğru dürüst nasıl hissetmeli
1.074 yıl boyunca — 794'ten 1868'e — Kyoto Japonya'nın başkentiydi. İmparator burada yaşadı. Dünyanın «Japon» saydığı sanatlar — çay seremonisi, kaiseki mutfağı, bahçeler, geyşa, Zen, kabuki, ağaç baskı — neredeyse tümü bu dağların içinde geliştirildi ya da olgunlaştırıldı. Tokyo'nun çoğunu silip süpüren bombardımandan kurtulan Kyoto, 1.600 tapınağını ve 400 türbesini, ahşap machiya evlerini, eski sokaklarını, yavaş temposunu korudu. Japonya'ya gelip Kyoto'yu atlamak, bir romanı okuyup ikinci perdeyi atlamaktır. Tokyo, Japonya'nın dönüştüğü şeydir; Kyoto ise Japonya'nın geldiği yer.
Hızlı tren, Kyoto'yu Tokyo'ya 2 saat 15 dakika mesafeye getiriyor — en hızlısı, Tokyo İstasyonu'ndan kalkan Nozomi. En az üç tam gün planla; bir hafta bile fazla olmaz. Şehir bisikletle gezilecek kadar küçük ama yürümenin daha hızlı olacağı kadar da zengin (daha sık duruyorsun).
-
Sonbahar (kasım sonu)Kyoto'nun imza mevsimi. Tofuku-ji, Eikan-do ve Arashiyama'daki kōyō (sonbahar yaprakları), Japon kültürünün en çok fotoğraflanan sahneleri arasında. Otelleri 4–6 ay öncesinden ayırt.
-
İlkbahar (mart sonu – nisan başı)Filozof Yolu'nda, Maruyama Park'ta (Tokyo kalabalıkları) ve Kamogawa nehri boyunca sakura. Sonbahardan bile kalabalık.
-
Kış (ocak – şubat)Soğuk, bazen karlı — tapınaklar karın altında olağanüstü görünür. Çok daha az turist. Aman Kyoto ve Hoshinoya Kyoto en romantik hâllerinde.